bomba

pomiędzy „Euforią”, a „czasem”,
second- handem, a zegarmistrzem
zaczyna wszystko
tykać od nowa.
wskazówki stoją w miejscu,
gdzie po staremu
przeprowadziłem się
z naprzeciw szpitala,
żeby znów coś sobie poukładać.
zegarek z pierwszej ręki
dostałem za pełnoletniość
na szczęście
bez podpisu.
miałem widok na śmierć
o nim zapomniałem,
mam widoki na miłość
spod latarni,
z okien sypialni.


avant pop model

odnajduję w niej
(podobnie jak inni)
kogoś pomiędzy
lindą evangelistą
a bjork.

ona szuka we mnie
(podobnie jak w innych)
czegoś z brata
i ojca.

kiedy szybkim ruchem
odwraca głowę
w prawo i lewo,
przypomina modelkę
na wybiegu.

nad ranem leżymy
na błękitnym materacu wkurzeni,
że nic nam nie gra
i jesteśmy zmuszeni
wsłuchiwać się
w muzykę sąsiadów.

chwilami wypełniam jej myśli
jak chmurki w jakimś ulotnym komiksie.

jak prawdziwa gwiazda
na wakacjach nie pozwala
robić sobie
zdjęć, grożąc
że zniszczy mi
sprzęt.

mówi, że lubi horrory
i pyta czego
się boję.

jej kruche palce
bezskutecznie próbują
zacisnąć mnie

w pięść.


na granicy światów wyrastają włosy


zostawiłem dla niej
trzydniowy zarost
na twarzy.
nie wiem, czy wyglądam teraz
bardziej zwierzęco,
ale rzeczywiście czuje się trochę
jak jej pies,
który podobno bezczelnie bada granice
jak daleko można się posunąć,
szturchając kogoś
nosem.
żeby zaraz potem
usłyszeć:
pani kocha, przeproś, wypierdalaj.

na pożegnanie
pokazuje mi pukiel włosów
nieżyjącej babci
i mówi, żebym jeszcze się wstrzymał
z pójściem do
fryzjera.




Wojciech Brzoska, ur. 1978r, Autor książek poetyckich: Blisko coraz dalej (2000), Niebo nad Sosnowcem (2001), Wiersze podejrzane (2003), Sacro casco (2006). Współautor więziennej etiudy filmowej Scrafitto (dodatek do „Kursywy” nr 3/2005). Publikował w wielu czasopismach i antologiach. Jego twórczość tłumaczono na angielski, niemiecki, czeski, słowacki i słoweński. Pochodzi z Sosnowca, obecnie mieszka i pracuje w Katowicach.
W przygotowaniu kolejny tomik przez judasza.