chodnik po nich pozostanie jak pomnik

poszliśmy kiedyś na wino, by zabić tę naszą przyjaźń,
bo po co ma trwać wiecznie wszystko... znowu jakieś feerie barw.
nocą bawią się zazwyczaj narkomani. ale ja tez nie wiem czy jestem teraz,
w tej chwili, kiedy to piszę. sanskrycka nazwa Ziemi to Mrtyuloka-
miejsce śmierci. dajmy im szansę jak oni kiedyś nam ją zabrali-
mówisz, bo jesteś pełna miłości, wbrew mnie samemu.
pożarłem kawałek siebie i tych ludzi co tak na nas patrzyli.
i słyszę by duchowe wątpliwości uśpić zapożyczoną, religijną tożsamością.


to co nasze- już jest nasze, więc nie wpierdalać się

"może powinniśmy odpowiedzieć sobie sami
odkąd zaczęliśmy się dotykać spojrzeniami" -
chodzi za mną ta fraza- los jak mgnienie oka
i cisza jak zapowiedź. cóż można by powiedzieć, by uwierzyć
we wskrzeszenie zmarłych? zdanie: "nie ma ludzi zdrowych" zdaje się
być wytarganym frazesem. co do nas- na pewno zbudujemy dom,
taki bez piętra i stał będzie w ogrodzie. bezkrwawy ołtarz-
bez wzniosłych słów i totemów, i tylko jeden nasz bóg
nie wymagający od wiary niczego ponad naszym szczęściem.
bez ofiary. bez próchna. spójrz, jakie młode pędy.
tutaj, u nas- zawracać będzie tylko rzeka.


epilog- bo cię kocham

ten epilog, który wiele nas uczył był wstępem,
a wszystkie wiersze jakie piszę są przecież dla ciebie.
kochanie, idź na pocztę, skończmy to bagno
i ja zaraz pójdę. i wiem że, stworzył nas jeden bóg,
może tylko trochę bardziej ten twój- niech będzie.
usuną się nam w końcu spod nóg betonowe kłody,
teraz jest po walce u nas i w nas, wojny ogarniają już tylko świat.
pozostajemy tu- po tym rozdziale z makabryczną nocą
kochanków, gdzie rozgorzała walka. potem już tylko
wybrałem ciebie i mnie na resztę życia
i w tym jestem bardziej niż byłem kiedykolwiek.



Paweł Barański ur. 1978r., polski poeta. Autor dwóch książek poetyckich. W latach 1998-1999 główny animator Grupy poetyckiej Estakada działającej przy Autorskim Ośrodku Sztuki "GuGalander" w Katowicach. Urodził się i mieszka w Sosnowcu.