Powroty

Pamiętamy jeszcze podróże z przerwami, szmery i kłucie;

spękaną z upału ziemię, pola gnijące od wody. Więc brakowało

w pokoju światła, był śnieg i szadź pełna szczątków roślin.

Ciemne zaspy spadały na okna, sny się wwiercały w podłogę.

Może lubiliśmy takie zabawy; noce na dworcach, zimne nazwy chorób.

Historie proste jak ślady poparzeń. Z włosów kapał deszcz, żarówka pękła,

gdy wypluwaliśmy grudy. Może coś się wykluło i zgniło, kilka blizn

zmieniło się w strupy. Coś rozrosło się w tobie, już są objawy -

glina na rękach, plamy po rdzy. Słowa, które szepcze ktoś obcy,

kiedy nad ranem próbuje przecierać oczy; poszarpany jak mięso

i naostrzony.

Znaki

Upał tli się w rękach i zaraża trawy. Dławi ziemię,

kiedy biegniemy przez pola; zbieramy małże, żujemy liście

jak cukier. Wiatr nawiewa iskry i dym gryzie w oczy.

Nad lasem niebo, w nim: ogień, ten obraz - rzeka nabiera wody

i połyka słońce. Dzieci lepią gniazda i zasypiają ssąc palce.

Sierpień sypie im popiół we włosy, kreśli znaki na niebie.

Skacze do wody z kamieniem w gardle.

Ten obraz, Anno, nie daje się przełknąć. Jakby to rosło we mnie;

ślad w zgięciu ramienia. Zadrapanie na oku. Sen, który rozcina skórę

głębiej niż noże i wciska mech do tętnic, pióra wpycha do ust.

Nawroty

Zostaje znaczenie; znaki na niebie, nieostre plamy. To, co się będzie
powtarzać, jak chłód, wilgoć, zacieki na wszystkich ścianach, gruz

pod każdym oknem. Niczego nie ma na zdjęciach; miasto brzmi

jak rodzaj choroby - gorączka lub powódź, dół pełen błota i kości.

To bardziej jak próby wyjścia niż nazywanie objawów, patrzenie

pod spód, jak chłód wychodzi z piwnic, walą się domy bez drzwi.

Rzeka wylewa z koryta, pamiętam; woda wyrzuca ciała uderzając

o brzeg. Zostaje znaczenie - skóra lepka od ropy i larw, rozkład;

obraz, który tkwi w gardle, nie pozwala zapomnieć.

Joanna Lech, ur. 1984 r. Poetka, autorka tomu „Zapaść” (Biblioteka Arterii, Łódź 2009). Laureatka wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich, m.in. im. K.K. Baczyńskiego, im. T. Sułkowskiego, im. S. Brzozowskiego, im. Z. Dominiaka, im. R. Wojaczka. W 2007 r. nagrodzona Grand Prix w VI konkursie im. R. M. Rilkego w Sopocie oraz nagrodą główną w XIII konkursie im. Jacka Bierezina w Łodzi. Publikowała m.in. w Opcjach, Studium, Tyglu Kultury, Ósmym arkuszu Odry, Arteriach, Portrecie, Toposie, Gazecie Wyborczej, Czasie Kultury, Tygodniku Powszechnym, Kresach, w czasopiśmie literackim Red oraz antologii „Poeci na nowy wiek” (Biuro Literackie,Wrocław 2010). Za debiutancki tomik została nominowana do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius i wyróżniona w VI OKL Złoty Środek Poezji Kutno. Pochodzi z Rzeszowa, mieszka i pracuje w Krakowie. Strona autorska: http://www.joannalech.pl